![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
![Powiązane wiadomości](https://omnesmag.com/wp-content/themes/omnes/assets/images/flechaazul.png)
"Zmierzamy w kierunku społeczeństwa miernot, w którym nikt nie wie więcej niż inni. Obiektywna prawda nie będzie istnieć, a opinia z największą liczbą głosów zostanie uznana za taką. Największy nonsens zostanie zaakceptowany, ponieważ nikt nie odważy się sprzeciwić większości". To jedna z maksym, którymi Alicia Delibes Liniers kończy swoją wypowiedź Samobójstwo Zachodu. Wyrzeczenie się przekazywania wiedzy.
Jest to bardzo interesujący tom, dzięki któremu poznajemy nazwiska i teorie, które naznaczyły edukację w ciągu ostatnich trzech stuleci, prowadząc do obecnej niepokojącej sytuacji szkół i uniwersytetów na Zachodzie.
Wspierany przez obszerny program nauczania w dziedzinie nauczania, Delibes Liniers śledzi perypetie sfery edukacyjnej, zaczynając od rozłamu, jaki wartości rewolucji francuskiej oznaczały dla rozwoju szkół. Jak można się spodziewać, jednym z nazwisk w centrum tej sekcji jest Rousseau.
Pomysły francuskiego myśliciela doprowadziły do koncepcji wolności edukacyjnej, która była zaangażowana w nieistnienie zasad, nauczania lub dyscypliny i która doprowadziła, od pierwszych zastosowań, do katastrof edukacyjnych pierwszego rzędu we Francji.
Autor analizuje również teorie i zastosowania edukacyjne, takie jak te Wilhelma von Humboldta w Prusach lub różne nazwy i etapy, które słynny Institución Libre de Enseñanza miał w kulturalnych sferach Hiszpanii.
Największy skok jakościowy nastąpił na Zachodzie po dwóch wojnach światowych, powstaniu socjalizmu w Europie Wschodniej i Azji oraz rozwoju teorii marksistowskich w edukacji. Na początku tych lat wyróżniał się John Dewey, którego teorie edukacyjne, wbrew wszelkim wskazówkom, Hannah Arendt dokonała wspaniałej krytyki.
Jednak to rewolucja Maja '68 miała niewątpliwie największy wpływ na ewolucję teorii i projektów edukacyjnych na Zachodzie w ostatnich dziesięcioleciach, czemu autor poświęca dużą część drugiej części tej książki.
![](https://omnesmag.com/wp-content/uploads/2024/05/9788413391847.jpg)
![](https://omnesmag.com/wp-content/uploads/2024/05/9788413391847.jpg)
Samobójstwo Zachodu. Wyrzeczenie się przekazywania wiedzy.
Szczególnie interesująca, być może ze względu na bliskość obecnej sytuacji, jest analiza Alicii Delibes Liniers różnych fal myśli przekładających się na projekty edukacyjne i przepisy prawne w ciągu ostatnich dwudziestu lat XX wieku, a także interesująca refleksja na temat niektórych realiów, które nawet dziś wpływają na dziedzinę edukacji na Zachodzie, zwłaszcza w Hiszpanii, takich jak pojawienie się wielokulturowości lub to, co Delibes Liniers określa jako "mity pedagogiczne", a mianowicie zrównoważona edukacja, integracja i nauczyciel. Googlei które, krótko mówiąc, w swojej koncepcji są propozycją bardziej polityczną niż edukacyjną. Mity te wiążą się z rzekomym narzucaniem jednego sposobu myślenia w klasie.
Samobójstwo Zachodu. Wyrzeczenie się przekazywania wiedzy to niemal obowiązkowa książka dla tych, którzy są zainteresowani zrozumieniem "antyedukacyjnego" dryfu edukacji na Zachodzie i zdrady wynikającej z upolitycznienia edukacji. Pomaga nam również zrozumieć, że być może nie wszystko jest stracone i że możemy uczyć się na bardziej niż oczywistych błędach ideologii oraz na sukcesach edukacji, która ceni wysiłek, wytrwałość i szacunek.
Książka, która ma tę zaletę, że jest przyjemna w czytaniu i wymaga osobistej refleksji. Doskonała kompilacja ostatnich stuleci w edukacji, w której, miejmy nadzieję, możemy przyjrzeć się możliwym rozwiązaniom i błędom już popełnionym w celu osiągnięcia integralnego zaangażowania społecznego w zadanie edukacyjne.