Hiszpania

Papież przypomina nam, że miłosierdzie to coś więcej niż tylko pomoc.

Papież Leon XIV podczas mszy na stadionie Gran Canaria podkreślił znaczenie pokory w życiu chrześcijańskim.

José María Navalpotro-12 grudnia 2026 r.-Czas czytania: 3 minuty
Papa León Canarias

©Diócesis de Canarias

“Papieżu Leonie, tak bardzo Cię kochamy!” – okrzyk biskupa José Mazuelosa z Wysp Kanaryjskich na zakończenie Mszy Świętej na stadionie Gran Canarii podsumował ducha, z jakim wyspa przeżywała ten historyczny dzień, pierwszą w historii wizytę papieską na archipelagu. Podczas Mszy Świętej Leon XIV mówił o znaczeniu miłosierdzia, wykraczającego poza zwykłą pomoc, poszukującego również duchowego wymiaru osoby i miłości, w wigilię uroczystości Najświętszego Serca.

Po raz kolejny powtórzył się wspólny mianownik wszystkich dużych zgromadzeń papieża w Hiszpanii: ogromna frekwencja, a ludzie chcieli okazać mu swoje uczucia. Msza święta na stadionie, na którym gra Las Palmas (którzy wczoraj odpadli z walki o awans do Pierwszej Ligi), zgromadziła dziesiątki tysięcy wiernych. Rozdano 41 000 biletów, zarówno dla osób obecnych na stadionie piłkarskim, jak i w sąsiednim pawilonie Gran Canaria Arena.

Okrzyki “Papież Leon!”, a nawet “Pi, pi” (okrzyk bojowy kibiców drużyny Kanaryjskiej) powtarzały się przez cały czas oczekiwania, a zwłaszcza po wejściu Ojca Świętego.

O miłości

W przemówieniu do zgromadzonych, Papież ponownie wyraził wdzięczność mieszkańcom Wysp Kanaryjskich za ich wysiłki na rzecz cierpiących. Ponownie poprosił o modlitwę “za braci i siostry, którzy stracili życie na morzu”.

Przypomniał pewną kwestię historyczną – podczas tej podróży odwoływał się w wielu miejscach do korzeni chrześcijańskich – mianowicie o poświęceniu Hiszpanii Najświętszemu Sercu Pana Jezusa, świętu obchodzonemu w piątek.

Leon XIV twierdził, że “nasze powołanie do miłości nie opiera się na kalkulacji ani na samym uczuciu, nie da się go sprowadzić do prostej filantropii, lecz przenika całe nasze istnienie: jest ogniem dla duszy, światłem dla umysłu, nieodpartym impulsem do wolności, pokoju, a zarazem udręką dla serca”. “Miłość jest wrodzona człowiekowi; wręcz przeciwnie, jest warunkiem pełni jego istnienia” – głosił.

Ewangelia, jak stwierdził, zachęca nas do przełożenia “nieskończonej miary Bożej miłości na hojność, z jaką służymy Mu każdego dnia, w braciach i siostrach, których On sam stawia na naszej drodze. Zwłaszcza w tych najbardziej potrzebujących, bezbronnych, niezdolnych do odwdzięczenia się. Dokładnie tak, jak dzieje się to na tej wyspie: w gościnności, w dzieleniu się, w bezinteresownym dawaniu”.

Pomaganie nie wystarczy

Ojciec Święty wyjaśnił znaczenie prawdziwej miłości bliźniego: “Nie powinna ona polegać jedynie na pomocy, lecz na integrowaniu ludzi w celu ich pełnego rozwoju – duchowego, intelektualnego i fizycznego – oraz ich godnej i konstruktywnej integracji ze społeczeństwem”. Podkreślił, że nie wystarczy sama pomoc; konieczna jest troska o całego człowieka, w tym o jego potrzeby duchowe.

Inną cechą Serca Chrystusa, którą Papież podkreślił, jest pokora: “Serce Jezusa jest pokorne i dlatego nie czują Jego bicia uczeni i mądrzy – to znaczy ci, którzy uważają się za samowystarczalnych, za wszystkowiedzących, za niepotrzebujących ani Boga, ani innych. W istocie, tym ludziom, przytłoczonym zgiełkiem nadętego, wszechobecnego i wzburzonego ‘ja’, brakuje ciszy niezbędnej, by usłyszeć w sobie i w braciach ukryte bicie serca miłości‘.

Jezus, dodał, naucza, że “aby doświadczyć prawdziwej radości życia, która tkwi w miłości, trzeba zejść z piedestałów arogancji, która dzieli, i odnaleźć się w pokorze, która nas jednoczy jako braci i siostry. Gdzie jest autentyczna pokora, tam jest miłość, a gdzie jest miłość, tam jest pokój”.

Serdecznie witamy

Przed rozpoczęciem ceremonii Leon XIV objechał papamobile dookoła boiska stadionu. Zebrał i pobłogosławił również dzieci (szacuje się, że podczas pobytu w Barcelonie pobłogosławił ich ponad setkę). Tuż przed zakończeniem pomodlił się przed popularnym wizerunkiem Matki Boskiej Sosnowej, lokalnej patronki, oraz przed figurą Chrystusa z Teide, której posągi przewodniczyły mszy.

Spośród tysięcy uczestników większość pochodziła z samej wyspy Gran Canaria, ale licznie reprezentowane były również osoby z Lanzarote i Fuerteventury, a także goście z Andaluzji.

Wizyta Papieża na Gran Canarii zakończyła się uczuciem bliskości i wdzięczności wobec Papieża, który ze szczególną uwagą patrzył na los imigrantów nękających wyspy. Słowo “wzruszenie” było najczęściej wypowiadane przez obecnych. Biskup miejscowy, prałat José Mazuelos, płakał podczas każdego spotkania z Papieżem. Po mszy, gdy Papież udał się na odpoczynek, grupa wiernych zebrała się w pobliżu pałacu arcybiskupiego, gdzie rezyduje, aby wyrazić swoje uczucia okrzykami i pieśniami, aż w końcu, po godzinie 22:00 czasu kanaryjskiego, w oknie pojawił się Leon XIV.

Podczas improwizowanego spotkania papież wysłuchał kanaryjskiej kołysanki śpiewanej przez miejscowych, a później stwierdził, że “wizyta była zbyt krótka” i wyraził “głęboką wdzięczność za powitanie. Bardzo dziękujemy za hojność i gościnność”, na co mała grupa uczestników odpowiedziała: “Papieżu Leonie, bardzo Cię kochamy!”.”

Biuletyn informacyjny La Brújula Zostaw nam swój e-mail i otrzymuj co tydzień najnowsze wiadomości z katolickim punktem widzenia.